Jeansowa plecionka III – kopertówka

 

Detale w stroju są ważne, nie oszukujmy się. Pokazując Wam mój najnowszy projekt staram się, by w jego towarzystwie pojawiło się jak najmniej „gotowców” (kupionych rzeczy). Niestety, butów nie jestem sama w stanie zrobić, ale torebkę jak najbardziej.

IMG_20150914_121514

Moja jeansowa plecionka stała się moim znakiem rozpoznawczym. Sporo pojawi się ubrań na mojej stronie z tej serii, na razie poszukuję ładnie prującego się jeansu, zbliżonego do tego, który dostałam (niecałe 4 m). Zostały mi nędzne resztki, z których raczej nic większego nie uszyję… a  w planach mam m. in. pudełkowy żakiet. W tym momencie intensywnie się rozglądam, ale jeszcze nie znalazłam takiego, który by mnie zachwycił.

Ostatnio, podczas sprzątania mojego pokoju, na półce z gazetami znalazłam kilka pasków plecionki i już wtedy zakiełkowała mi myśl o wykorzystaniu ich do zrobienia małej kopertówki. Zastanawiałam się jak je rozlokować, zrobiłam kilka projektów, ale żaden mnie nie porwał do natychmiastowego działania – czekałam więc na nowe pomysły.

W międzyczasie zbliżały się urodziny Pana Woo 😉 Oprócz obiecanej gry na PS4 miał dostać jeszcze jakieś pachnidło. Podczas wspólnych zakupów trafiliśmy do drogerii, a tam na jego ulubionego STR8… puszkę bezwstydnie sobie wzięłam bez pytania o zgodę i wykorzystałam jako bazę do mojej nowej kopertówki. Woo nie miał mi tego za złe :-)

Oprócz puszki i materiału potrzebowałam jeszcze pistolet z klejem i nożyczki do wyrównania materiału.

Kilka fotek z produkcji:

IMG_20150914_143059

 

 

IMG_20150914_142517

IMG_20150914_142547

 

Wymaga jeszcze wyrównania materiału, tak więc ostateczną wersję zobaczycie w poście ze spódnicą Helmuta Langa.

IMG_20150914_140539

Do zobaczenia niebawem :-)

Twitter

Instagram

Google+

Continue Reading

Jak nauczyłam się szyć?

W ostatnim czasie dostałam kilka e-maili z pytaniami: jak zaczęłaś szyć? kto Ci pomógł? jak mogę zacząć?

Wszystko tutaj opiszę.

W moim przypadku zaczęło się od podglądania babci, która wiele rzeczy szyła sama – dawniej nie było w sklepach pościeli, sukienek, torebek, nawet butów. Do dzisiaj mamy w bieliźniarce kilka kompletów pościeli szytej przez nią.

Babcia, choć pozytywnie nastawiona do moich zainteresowań, nie pozwoliła mi zasiadać do swojej maszyny napędzanej nogą ( w garażu mam do tej pory dwie ze stołami i dwie bez – wymienne), za to mogłam bliżej dostawić taboret i patrzeć. Dwie godziny bez najmniejszego drgnięcia i ziewnięcia, bo wtedy zostałabym odesłana do łóżka.

2219951456_15d0d5c9e8_o

Nauczyłam się profesjonalnie prasować już w wieku 7 lat i jest to jedna z moich ulubionych domowych czynności – poza tym jednym z najważniejszych przykazań dobrej krawcowej jest rozgrzane żelazko podczas szycia – każdy szew musi być rozprasowany, bo po uszyciu całości ciężko będzie to dobrze zrobić…

Po uroczystym wręczeniu pierwszej igły do ręcznego szycia zajęłam się masową produkcją sukienek dla lalek, rzecz jasna najwyższej jakości w stylu oscarowym 😀 klientek było kilka – Dżoana, Margaret, Estera, Katerina… i jeszcze kilka, ale nie pamiętam imion reszty naszych lalek. Po kilku próbach powstał też płaszcz i kiepsko sklecone spodenki dla misia Leonarda.

Babcia dalej uważała, że raczej sobie nie poradzę z uszyciem większej rzeczy i zaproponowała szybki kurs zwężania ubrań – w tamtym czasie worki z ubraniami po kuzynkach przybywały co kilka tygodni, ja jednak byłam dużo drobniejsza, choć dorównywałam im wzrostem. Aby nic na mnie nie wisiało, przerabiałam je sama.

Nadszedł jednak ten straszny czas choroby babci, która nie zakończyła się cudownym wyzdrowieniem. Niestety.

Trzy lata nie mogłam patrzeć na maszyny, które trafiły do najciemniejszego kąta w garażu, ponieważ w domu wszystkich to dotknęło.

W dalszym ciągu byłam chuda, w szkole i w szpitalu podejrzewano anoreksję, a potem bulimię – na początku śmiałam się z tego, później miałam już dość! Po prostu przemianę materii i figurę odziedziczyłam po drugiej babci. W wieku 16-tu lat przypomniałam sobie lekcje babci dotyczące zwężania ubrań i zaczęłam odwiedzać sklepy z używaną odzieżą –  do sieciówek i sklepików zraziłam się z powodu niemiłych ekspedientek, które bezczelnie odsyłały mnie do dziecięcego. Często też wymieniałam guziki, doszywałam kokardki, skracałam rękawy, z tunik robiłam spódnice, itp., itd. Kombinowałam jak się tylko dało, np.:

69c7f00ce40fdacbfe1ab399-801x534

935002_454605571281906_1752080331_n

 

Po skończeniu szkoły, po maturze zaczęłam robić własne wykroje – po prostu odbijałam na papierze ubrania + dodawałam zapasy na szwy. Jeśli były to rzeczy z dzianiny to dodawałam jeszcze jeden centymetr, tak dla pewności, żeby nic mi za małego nie wyszło.

Dwa lata temu stworzyłam moją pierwszą, własną i idealną, szytą od podstaw sukienkę:

Góra powstała na podstawie mojej ulubionej bluzki, dół to własna wariacja. A materiał z odzysku – były to znienawidzone materiałowe spodnie w kantkę. Wreszcie mogłam zacząć je nosić 😉

Wciąż byłam głodna wiedzy z dziedziny  szycia i konstrukcji. W dobie internetu nie jest trudno znaleźć informacji na ten temat – ja sama często korzystam z serwisu Papavero ( uwielbiam lekcje konstrukcji i ściągam od czasu do czasu jakiś wykrój), zaglądam na stronę internetową polskiej i amerykańskiej Burdy oraz buszuję po Youtube (tysiące filmów jak uszyć daną rzecz!).

1604966_600656356676826_2020841734_n

W kwietniu 2014 roku, po wielu namowach ze strony znajomych, zaczęłam prowadzić bloga, Rudą Wiedźmę (blog już nie istnieje). Właśnie wtedy zaczęłam kupować Burdę (gazeta z wykrojami) i częściej ściągać wykroje z Papavero. Znalazłam też kilkanaście stron z darmowymi wykrojami, chętnie podzielę się nimi z Wami w następnym poście :-)

 

Lekcje konstrukcji bardzo się przydały – 80% ubrań to już moje własne wykroje. Pewnie byłoby szybciej gdybym poszła na kurs… ale ja lubię wszystko robić sama, metodą prób i błędów, jak np. moje pierwsze szorty – wykrój robiłam prawie miesiąc.

P1000891

W następnym poście podzielę się z Wami linkami z darmowymi wykrojami – najpierw muszę jednak je sprawdzić, bo już sporo czasu minęło od kiedy korzystałam z większości.

 

Chętnie odpowiem też na Wasze pytania – piszcie na contact@pamolina.com lub w komentarzu.

 

Miłego dnia :-)

Pamolina

 

Continue Reading

PROJEKTANCI: Alexander McQueen

Lee Alexander McQueen, urodził się 17 marca 1969 w East End (Londyn) i był najmłodszym z szóstki dzieci niepracującej matki i taksówkarza. Homoseksualista. Miał trzy siostry i dwóch braci.Rodzina mieszkała w szarym i bezbarwnym Lewisham w Londynie. Z pieniędzmi w domu zawsze było krucho.

z mamą
McQueen z matką

McQueen jako dziecko widział swoją starszą siostrę katowaną przez męża. Sam był molestowany przez tego człowieka. Dopiero po latach przyznał się bliskim do tego.

W wieku szesnastu lat rzucił szkołę – to matka doradziła mu, żeby zgłosił się na praktyki do londyńskiej pracowni Anderson & Sheppard na Savile Row, ulicy słynącej z najlepszych pracowni krawieckich w Europie. Wykrawał i zszywał suknie, własnoręcznie wykonywał nawet najbardziej skomplikowane elementy.

20460c040dd11d22264b51bf7d221dfc

To doświadczenie dało mu okazję, aby wyostrzyć swoje umiejętności techniczne i opanować sztukę krawiectwa. Kolejne praktyki u Gieves & Hawkes oraz u Angels & Bermans, gdzie projektował kostiumy, wprowadziły różnorodność i jego praktyki zawodowe pozwoliły opanować różne techniki krawiectwa.

W wielu 20 lat rozpoczął krótkotrwałą pracę u projektantów Koji Tatsuno i Romeo Gigli. Studia podyplomowe ukończył w Central St. Martins College of Art, gdzie początkowo liczył jedynie na zdobycie praktyki jako krawiec wycinający gotowe wzory.
Jego kolekcja, stworzona jako zwieńczenie jego praktyk, przykuła uwagę mediów i umocniła go jako obiecującego młodego projektanta mody.

mq1

Mroczny talent projektanta szybko zauważyła kontrowersyjna stylistka Elisabeth Blow – szefowa działu mody magazynu „Tatler”, była od niego o 11 lat starsza to właśnie ona i pomogła mu osiągnąć sukces. Spodobała się jej kurtka z jego dyplomowej kolekcji, w końcu kupiła całość. Pomogła mu rozwinąć skrzydła, była jego muzą, mentorką i przyjaciółką.

blow

W 1992 roku założył własną markę. Impulsywny ekscentryk. Zyskał uznanie, prezentując niezwykle teatralny, a czasem niemal brutalnie ostry styl w swoich pracach. Projekty McQueena były odzwierciedleniem jego mrocznej, samotnej duszy. Dzięki temu, był on traktowany nie tylko, jako projektant, ale również i artysta, który potrafił pokazać mroczną część współczesnej sztuki.

 

Motywem przewodnim każdej kolekcji są czaszki, żyletki i ćwieki, nadal wykorzystywane nie tylko w projektach odzieżowych, ale również i w dodatkach. Zwiewną sukienkę zestawiał z cierniową koroną. Kostiumy kąpielowe wzorował na skórzanych strojach sado-maso. Nikt nie potrafił tak sprawnie balansować między sensacją a delikatnością, makabrą i pięknem.

mq2 mq3 mq4 mq5

Zdobył nagrodę British Designer of the Year w 1996, 1997, 2001 i 2003 roku. W 1997 roku został zatrudniony przez dom mody couture Givenchy, ale równie szybko został zwolniony. W następstwie jego linia pod marką Givenchy została skrytykowana i wycofana. Mimo wszystko McQueen ciągle był szanowany w świecie światowej mody i dano mu drugą szansę, co jest rzadkością w branży, która nie zapomina i nie wybacza wpadek. W 2000 roku Gucci zakupił pakiet kontrolny marki McQueen. Pozwoliło mu to rozwinąć się i w pełni pokazać geniusz.

b47b1d0f0461454bdb5a446a48897b478077890a

 

W 2003 roku McQueen został wyróżniony międzynarodową nagrodą ‚The Council of Fashion Designers of America’ oraz otrzymał CBE (Order of the British Empire). W 2007 roku otworzył butiki w wielu zakątkach świata, m. in. w Nowym Jorku i Milanie.

Alexander+McQueen+London+Flagship+Store+After+oNXu9sIB69il

Jego projekty zdobyły sympatię takich gwiazd jak m. in. Sarah Jessica Parker i Lady GaGi i były widziane na czerwonych dywanach wielu festiwali filmowych. Przyjaźnił się z top modelkami, Kate Moss i Naomi Campbell.

mqcelebrites

 

11 lutego 2010 roku 40-letni projektant zmarł w swoim apartamencie w londyńskiej dzielnicy Mayfair, do którego właśnie się wprowadził. Na miejsce wezwano pogotowie ratunkowe, jednak lekarze mogli stwierdzić już tylko zgon. Według policji do jego śmierci nie przyczyniły się osoby trzecie. Od samego początku mówiono, że to samobójstwo przez powieszenie – był w ciężkiej depresji po śmierci swojej matki, która zmarła kilka dni wcześniej, która miała być pochowana następnego dnia. Rodzina zdecydowała się nie przekładać uroczystości.

54886

Tuż po śmierci projektanta zaczęto się zastanawiać, co stanie się z marką, którą stworzył. Wielcy kreatorzy, założyciele słynnych domów mody zwykle wyznaczali swojego następcę. Trudno było wyobrazić sobie, że McQueena może ktokolwiek zastąpić. Znalazła się jednak następczyni –  Sarah Burton.

Sarah-Burton-Maternitywear-Kate-Middleton-Opener1

 

 

 

 

Korzystałam z:

Continue Reading